ضمن پوزش مجدّد از شما خوبان، زمان برگزاری اين جلسه را در همين وبلاگ به آگاهی شما خواهيم رساند.

جلسه ی نقد و بررسی موسيقایی و ادبي گروه مستان و همای، در تاريخ 30 فروردين ماه 1388 ساعت 5 بعد از ظهر در تالار انديشه ی حوزه هنری تهران واقع در خيابان حافظ جنب خيابان طالقانی برگزار خواهد شد. ورود برای عموم آزاد است.

پس از ممنوع شدن صدای پرواز همای و گروه مستان در ايران، در پی کنسرت های گروه در آمريکا، کانادا و قونيه؛ حوزه هنری تهران و گيلان در راه حمايت از گروه، برنامه ای را به عنوان نقد و بررسی موسيقی و کنسرت های گروه با شرکت استادان برجسته ی موسيقی و ادبيات ايران برگزار می کند. در اين برنامه آواز، آهنگ سازی، توانايی های نوازندگان، سروده های همای و نگرش های سياسی، اجتماعی و دينی وی مورد بررسی قرار می گیرند.

قرار است پس از پخش بخش هايی از دی وی دی کنسرت مستان در تالار والت ديزنی آمريکا، همای و يارانش پاسخگوی پرسش های کارشناسان، نقدکنندگان و مردم باشند. 

همای در اين باره می گوید:

نميدانم استادن، نوازندگان موسيقی ايران و همکاران خواننده ام به کمکم خواهند آمد يا نه؟ اما می دانم دوستداران مستان، برای حمايت از گروه تنهايمان نمی گذارند.

بزک نمرد   و    بهار آمد    و   خيار     نبود      به شوق   کمبزه   ما را    دمی  قرار نبود

گذشت فصل زمستان و سوز و سرما رفت     ولی ذغال، سيه روی و شرمسار نبود   (1) 

ز    پامنار    گذشتم    چو   عيد   نو    آمد     لباس  عيد   من  آن  جا  گِل  منار نبود (2)

مگر  نه  سال  نکو  از  بهار   آن  پيداست؟     قسم  به  موت  که  خيری در اين بهار نبود

به  کوه  لاله  ،  شقايق  ،   اقاقيا  نــدميد     به   باغ   سايه ی   تبريزی   و   چنار   نبود

هزار  حوصله ی  چهچه  و  سرود  نداشت      به  جز  صدای  کلاغان   و   غار غار  نبــود

زغال اخته ،  لواشک  ،   چاقاله بادام   بود     زنان    حامله ی    شهر    را    ويار    نبود

به  دشت  گزمه  و داروغه و عسس  بودند     نشانی  از   لب  جوی  و  نگار  و  يار  نبود

به گوشه ای  هم  اگر يک نگار  آهـو چشم     ز بيم    کوردلان     جرات     شکار     نبود

صدای   جيغ  و  هوار  بنفش   و   آبی   بود    نوای  عود  و  دف  و  تنبک  و  سه تار نبود

عروس شهر که با هر  نتی به رقص و طرب    جهاز   او   ديز   و   پرده اش   بکار   نبود(3)

چو سيلی تو به گوشم رسيد، گفتم: کــاش    جواب   بوسه   به جز    ماچ   آبدار    نبود

بر   آن   الاغ   که   نامش   خر   مراد    بود     به جز  مراد  به  کامان  کسی  سوار  نبود

چو زخم نيش تو بر دل نشست، گفتم شکر    که سال گاو دو شاخ است و سال مار نبود

وگرنه   زهر   تو   ما   را   هلاک  می فرمود    نشانی   از   من   هالو   به   روزگار   نبود

3- ديز و بکار نيم پرده بالا و پايين هر نت را گويند.